Kittens

Laatste week

Vorige week was er geen kittennieuws, ik ben zowel zaterdag als zondag opgeroepen om extra te werken.

En dan zijn ze opeens 12 weken.

Het is natuurlijk het doel, waar je het allemaal voor doet. Een poes naar de kater brengen, hopen dat ze zwanger wordt, dat de bevalling goed verloopt en dat je mensen blij kunt maken met de geboorte en het zien opgroeien van de kittens tot ze kunnen verhuizen. Maar het afscheid blijft een dingetje. Je bouwt een band met ze op, leert ze kennen….

Afgelopen donderdag hebben ze de 2e enting en hun chip gekregen. De dierenarts was zeer tevreden, ook over Naira, die ook haar enting kreeg. Ze hebben geen kik gegeven en deden in de bench alle drie een poging om even wat bij Naira te drinken. Het is nog maar een enkele keer dat zij dit wil.

De kattenbrokken vliegen er door. De voedertorens zitten nog niet vol met brokken en water of het is al weer leeg. En zo zien we het graag. Maar een enkele keer vind je wat anders in de etensbak: een totaal mishandeld muisje, waar al zoveel mee gespeeld is dat je er geen muis meer van kunt maken.

Vorige week had ik 2 mooie rozen gekocht. Even buiten op de grond gezet om de boodschappen verder naar binnen te brengen. Ik kom weer buiten en de rode had 3 takken minder. En de kittens? Die waren al weer druk bezig met andere dingen.

drinken kan overal…..
favoriete slaapplek van Boris
net onder de dakplaten op het wasrekje
Figaro

Week 10

De kittens zijn nu weer meer in huis, alhoewel het buiten spelen natuurlijk geweldig blijft. Niet dat Aylinn daar altijd zo blij meer is…. Ligt ze net lekker op de roze kussen ( past zij net op ), gaan de kleintjes met de slang spelen. Dus daar ging haar rust.

Wat ook leuk was om te zien, hoe interessant ze het senseo apparaat vinden. Noes en Figaro ( Boris was buiten aan het stuiteren ), hebben het hele proces met volle aandacht gevolgd.

Naira is het voeden aan het afbouwen. Ze is nog steeds heel oplettend, maar trekt zich af en toe bewust terug.

goed kijken, Noes ligt tussen haar broers in…..

Week 9

Een behoorlijke warme week voor iedereen. De kittens hebben zich overdag rustig gehouden en kwamen ‘s avonds tot leven. Met name rennen naar het gaas toe en er dan in klimmen was favoriet. Op de foto hangt Noes bovenin, maar ze hebben het alle drie gedaan. Met een slakkenhuis spelen ( met inhoud! ), was ook een favoriete bezigheid. En slakken worden ws niet duizelig, want even later gleed de slak weer rustig weg.

De reis naar de dierenarts was een dingetje voor Boris. Hij is de hele reismand doorgekomen, terwijl de anderen rustig lagen. Alleen toen we binnen waren, zat Boris opeens achterin en lied de heldenrollen over aan zijn broer en zus. Alles was goed, de enting hebben ze goed ontvangen. Snel hierna zijn ze gaan slapen en een paar uur later waren ze aan het racen.

Figaro is de eerste die nu uit zichzelf op schoot kwam liggen, zo lief en net geen telefoon bij de hand natuurlijk om een foto te maken. Ook was hij de enige die tijdens een stortbui met onweer buiten bleef zitten om naar de regen te kijken.

Nicky wordt regelmatig van een kleine afstand bekeken door de kittens, zij blaast iedere keer naar ze en volgens mij vinden ze dat vreemd.

Ze zijn nog gek op mama Naira, zij laat het drinken niet altijd meer toe. Maar als ze zelf brokjes eet en ze willen tegelijkertijd wat bij haar drinken, doet ze niet moeilijk.

Boris stond met 1 achterpoot in het water brokjes te eten. Even later was hij met het pootje aan het schudden en wassen, volgens mij was hij nog verbaasd ook.

broers

Week 8

We zijn over de helft, altijd een dingetje. Je weet dat ze dan nog maar even bij je zijn. De tijd van entingen, chip en rond stuiteren als slopers komt dan aan. Het laatste zijn ze al mee begonnen. Het is een vlot nestje, met alles. Ze zitten nu al bovenop de eettafel, vliegen door de kattenluiken, ontdekken steeds meer van de tuin, durven Aylinn te besluipen ( en haar een halve hartverzakking bezorgen ).

Shadé lag Noesje heerlijk te poetsen, wel bijzonder 4 generaties onder 1 dak.

Figaro is in een emmer met water gevallen. Met als gevolg 4 natte poten en een natte staart. Daar was hij snel over heen, even later was hij met een afvalemmertje aan het spelen.

Boris stuitert overal lekker tussendoor. Hij mag wel vaak als eerste bij Naira drinken, wat niet veel meer mag. Hij is ook onze grootste spinner. Zodra je hem oppakt begint zijn motortje te ratelen. Heerlijk.

Noes
Noes en Shadé
Boris
Boris

Week 7

Het waren weken van ontwikkeling, gezellige bezoeken en kennismakingen, poes die kater bleek en nog veel meer.

De bench heeft maar even achter in de kamer gestaan. Ze waren vrij snel zindelijk en de ren kon er uit. Ze hebben nu de achterste gedeelte van de kamer, keuken, bijkeuken en buiten tot hun beschikking. De kattenluik is geen enkel probleem meer en verstopplekken vinden al helemaal niet. Dus dan ga je alles bij langs om weer 1 te vinden, wat niet lukt. Even later staat dat kitten weer doodleuk voor je te kijken. En ze doen het allemaal.

Buiten vinden ze geweldig. Alle hoekjes worden ontdekt, de slaapplekken van de poezen ook. Dit wordt niet altijd op prijs gesteld door de dames. Shadé vindt het allemaal prima, tot zekere hoogte.

Vorige week kwamen we er achter dat geel balletjes heeft en dus een kater is. Een grote schok, zeker voor de persoon die graag een poesje wou. Maar er was een mooie klik met geel.

Ook worden de stambomen aangevraagd. We hebben nu poesje groen: Noes, katertje oranje Vladimir Boris en katertje geel Figaro.

Figaro en Noes
Boris en Shadé
Boris
Boris
Noes

Week 4

Het was toch een hele belevenis in de nieuwe bench, we hadden de zijkanten en opening maar opgevuld met karton. En zo af en toe kwam er een koppie boven de rand uit om te kijken wat er te ontdekken was.

De kittens zijn nu verhuisd naar de achterste gedeelte van de kamer met een stuk ren aan de bench en ze vinden het maar wat leuk. Eerst werd voorzichtig gekeken wat je buiten de bench kon, maar dat is nu geen probleem meer.

We zijn begonnen met het geven van het kittenmelk op een bordje. De dames hadden het direct door en Boris had een dag langer nodig. Die vond het wel prima bij Naira. Naira zat wel eerst even te kijken of alles wel goed kwam met het rond lopen. Nu is zij er vrij relaxed onder.

Vandaag zijn ze apart op de foto gekomen, weer een hele happening. Echt stil zitten is er nog niet bij. Het is veel te leuk om rond te stappen met hun staartjes recht omhoog.

poesje geel

Week 3

Als je regelmatig in de bench kijkt, denk je dat het rustige kittens zijn. Heerlijk over elkaar heen liggen, bij Naira drinken en verder niks. Als ik de foto’s van afgelopen week terug kijk, zie ik heel veel grijze vlekken. Ze zitten dus geen moment stil als ze wakker zijn. Hoezo selectief geheugen? Ze komen de hele bench nu door en het waggelen wordt lopen. Gisteren hebben we de bench omgeruild voor de grotere. Ze kunnen nu veel meer zien en beter rond bewegen. Naira volgt alles met haviksogen.

Week 2

Het gaat heel goed. Naira is een oplettende moeder en zorgt goed voor haar kittens. Sinds een paar dagen hebben ze hun oogjes open. Eerst de kleine knopspeldjes en iedere dag wat verder, tot ze rond kijken alsof ze alles al zien.

Ze zijn heel beweeglijk en doen een poging tot “lopen”, dit lukt natuurlijk nog niet maar ze doen heel erg hun best. Er zat zelfs al 1 ( oranje ) op de rand van de ingang van de bench. Naira was alles aan het observeren en ging pas weer liggen toen ze allemaal weer bij haar lagen.

Ook heb ik een poging gedaan om ze samen op de foto te krijgen, het liefst naar voren kijken :-). Dat is dus niet gelukt. Er was steeds wel 1 die de andere kant op keek of kroop.

Week 1

Op 25 april zijn de kittens ( allen gereserveerd )van Naira geboren: 2 poesjes ( groen en geel) en 1 katertje ( oranje). Poesje geel had eerst een blauw bandje, het leek erop dat zij een katertje was, maar bleek toch een poesje te zijn. Het was een vlotte bevalling, ondanks dat het voor Naira het eerste nestje was. Binnen 2 uur waren ze geboren. En ze blijkt de genen van oma Shadé te hebben: een geboren moedertje, die weet wat ze moet doen en zeer beschermend is. De eerste 2 dagen was ze aan het brommen als wij te dicht bij de bench kwamen. Daarna wist ze dat we het alleen maar goed bedoelen en haar kindertjes niet afpakken.

Ze doen het heel goed, ze groeien prima en vechten om de beste tepel. Al met al weer een aandoenlijk tafereeltje.

De anderen hebben alles van een afstandje bekeken en gaan inmiddels weer hun eigen gang. Vera vond alles erg spannend en stond zo ver mogelijk weg en maakte haar hals lang om toch maar iets te kunnen zien. Als ze over een paar weken kunnen spelen, zal het wel anders worden.

Naira vlak voor haar bevalling
voeden zoals haar moeder Zahra het altijd deed, zo lief