Kittens

Week 12

 

 

We gaan de laatste week in. En als je dan terug kijkt op de weken vanaf de geboorte, dan denk je: is het echt al zo lang geleden? Dat we in de stress bij de dierenarts zaten en moesten afwachten of het tweede kitten levend te wereld zou komen?  Echt wel. Afgelopen vrijdag gingen we weer naar de dierenarts. In gezelschap van Zahra, Naira en Lola. Zahra en Lola voor hun jaarlijkse enting en Naira voor de SNAP test. Het ging allemaal weer goed. Veel aandacht voor allen en gezond verklaard. En Vincenzo en Vera hebben hun 2e enting en chip te pakken. En ze hebben zich keurig gedragen.                                                                                                                                                                                                         I

In huis hebben we het hekje er nog staan, al vraag ik me wel af waarom. Als ze het believen springen ze er over en gaan doodgemoedereerd voor het raam zitten. Het is natuurlijk veel interessanter. Heel veel nieuwe dingen te zien. Maar gelukkig blijft de krabpaal favoriet. Alleen konden we ze vanmiddag niet terug vinden. Alle slaapplekjes bij langs geweest. Alle volwassen poezen gezien, maar geen kittens. Tot ze achter de BBQ weg komen. Hebben ze daar in gelegen. Later lagen ze er weer in.                                                                                                             We gaan nu nog maar even genieten van de laatste dagen dat Vincenzo bij ons is…..

 

 

Week 11

 

En weer is er een week voorbij gevlogen. Broer en zus voelen zich al heel groot. Maar af en toe horen ze een geluid die ze niet kennen of er staat opeens iets anders in de kamer of buiten, en dan is het toch even schrikken.  Ze herstellen zich er wel heel snel van.                                Deze week lag Shadé ( oma ) bij Vincenzo op de stoel, dat was voor het eerst. Toch mooi om te zien dat meerdere generaties bij elkaar liggen.

Vincenzo heeft af en toe een liggende houding bij het eten, heel grappig.

Komende vrijdag krijgen ze hun tweede enting en chip. De afspraak is gemaakt. We zijn nieuwsgierig hoe ze daar weer op reageren.               En dan gaan we al heel snel richting afscheid nemen van Vincenzo…..

Vincenzo

 

Vincenzo (achter) en Vera

Vera (links) en Vincenzo

Vincenzo (voor) en Vera

 

Vera

 

 

Week 9/10

 

 

 

Een combinatie van 2 weken door onze vakantie. De kittens en poezen zijn niets tekort gekomen. Onze dochter Lisa was thuis en kon alles in de gaten houden. Ook is zij met de kleintjes naar de dierenarts geweest voor de eerste enting. Dat ging allemaal prima. Ze zijn gezond en hebben zich keurig gedragen. Ook de autorit was geen probleem. Bij thuiskomst hebben ze nog even flink geravot en zijn toen gaan slapen.

Ze hebben heel veel gespeeld en gerend. Door de kattenluik naar buiten en weer terug, de speeltunnel door, rond de tafel en weer opnieuw.  Zahra wordt nog regelmatig even opgezocht om wat te drinken. Maar ze eten prima van de brokken en vleesbrokjes. Ze staan tussen de grote poezen in als de vleesbrokjes klaar gemaakt worden en miauwen af en toe mee.

Wat ook opvalt is dat hun ogen gaan verkleuren. Je ziet heel lichtgroen er door heen.

 

 

Vera ( links ) en Vincenzo

Vincenzo

 

Week 8

 

Dankzij het mooie weer, is buiten zijn nu echt ontdekt. Ze gaan via de kattenluik naar buiten en binnen. Er wordt steeds meer ontdekt onder toeziend oog van Zahra en de anderen.

Vincenzo is meer buiten te vinden dan Vera. Als zij nog in de mand ligt te slapen is meneer al op onderzoek uit of ligt dicht tegen Zahra aan. Zodra Vera buiten komt, dan stuiteren ze samen veel in het rond.

Aan het eind van de week gaan ze naar de dierenarts voor de eerste enting. Dan zullen ze ook voor het eerst in de reisbox en in de auto komen. Eens kijken hoe ze dat zullen vinden.

 

 

 

 

Week 7

 

De donderstenen zijn zo gek op hun vleesbrokjes. Als je het ziet, zou je zeggen dat ze de hele dag niets krijgen. Ze vallen letterlijk aan. En samen maken ze hun bordje echt leeg.

De krabton wordt steeds meer ontdekt. Vincenzo vindt het heerlijk om daar even alleen in te liggen, niet te lang, want dan gaat hij op zoek naar zijn zusje om te spelen. Zahra haar staart is ook een geliefd speelobject. Ze vindt het allemaal prima. Dat Naira Vincenzo steeds onder haar hoede wil nemen, dat vindt Zahra weer minder….

Ook de kattenluik wordt steeds meer gebruikt. Naar buiten doen ze nog niet zoveel, maar dat zal snel genoeg veranderen. Ze kijken nu heel voorzichtig op de deurdrempel naar buiten en gaan af en toe een paar stappen verder. Vincenzo is al wel op een stoel buiten geklommen.

Maar bovenal houden ze van knuffelen en dat vinden wij natuurlijk niet erg…….

 

 

Week 6

 

Bijna op de helft, het gaat me veel te snel.

Binnen een week staat het hekje nu halverwege de kamer. Vincenzo maakte wel duidelijk dat dit echt nodig was. Hij wou er zo graag uit.      Er is nu zoveel voor ze te ontdekken. Heel mooi om te zien dat ze net als alle kittens voor hun, ze in het hoekje naast de ladekast kruipen en daar met elkaar spelen.

Ze zijn gek op aandacht. Vincenzo is minder bang aangelegd dan Vera. Gisteren zijn we weggeweest en toen we ‘s avonds weer binnenkwamen, huppelde Vincenzo direct naar het hekje en had Vera zich onder de kast verstopt.

Ook hebben ze door dat als ze ‘s avonds na het eten net als de grote poezen, miauwen, dat ze dan vleesbrokjes krijgen. Dus doen ze dapper mee.

 

Week 5

De bench is er uit, de mand er weer in. Met een grotere leefgebied. Ze waren er echt aan toe. Ze eten nu vleesbrokjes, plassen en poepen ( sinds vandaag ) op de kattenbak.

Eerst was tijdens het spelen Vera de baas over Vincenzo, maar vandaag liet hij zien dat het ook andersom kan. Ze trokken zelfs een sprintje met z’n 2. Zo leuk. Ook hebben ze al donders goed door, dat als ze bij het hekje staan te miauwen, dat ze dan wel aandacht krijgen.

Gisteren zijn de baasjes van Vincenzo geweest en dat was heerlijk knuffelen.

Vanmiddag waren we op visite geweest en toen we terug kwamen lag Nira heerlijk bij ze in de mand.

 

 

Week 4

 

Gingen ze een week geleden nog heel voorzichtig de bench door, nu komen ze er zelf al uit en lopen parmantig rond. Ze komen niet verder dan het hekje, eerst moeten ze zindelijk worden. De kattenbak staat bij de bench in en ze staan er regelmatig in rond te kijken. We hebben ze nu naar achter in de kamer verplaatst. Anders zouden ze onder de plafondventilator staan en dat leek ons niet bevordelijk. Nu staan ze lekker rustig en krijgen geen zonlicht op zich.

Kittenmelk vanaf een bordje vinden ze al lekker, maar drinken bij Zahra is natuurlijk heerlijk.

Vincenzo vindt het heel fijn om achter Zahra te liggen en met zijn koppie op haar te liggen. Hij is sowieso degene die het meest tegen haar aan knuffelt. Vera ligt graag opgerold bij haar of over Vincenzo heen.

Er zijn meer foto’s van Vincenzo, maar omdat Vera bij ons blijft, hebben wij een doorlopende voorstellen en de baasjes van Vincenzo niet

 

Vincenzo lekker tegen Zahra aan

Vincenzo links

Vincenzo: nog een beetje wennen om geknuffeld te worden

 

Week 3

 

Ze hebben hun pootjes ontdekt. Heel voorzichtig komen ze de bench door. Af en toe kijken ze voor de ingang, het zal voor hun een hele grote wereld zijn, waar ze zich langzamerhand bewust van worden.

Na een paar stappen vallen ze pardoes om. Het evenwicht is nog ver te zoeken. En dan kijken ze om zich een met een verbaasde blik. Zo lief!

Het liefst liggen ze nog stijf tegen elkaar aan of over elkaar heen. De wasbeurten van Zahra vinden ze niet echt leuk, ze laten dan wat piepgeluidjes horen, maar ze hebben geen keus. Zahra ligt regelmatig heerlijk bij ze te slapen met een pootje beschermend om ze heen.

Het katertje gaat Vincenzo heten. Een bijzondere naam en klink ook leuk samen met Vera 🙂

 

Vincenzo

Vincenzo

Vincenzo                                                                  Vera, Vincenzo en Zahra

 

 

Week 2

 

Het is een mooie, rustige week geweest. Het was niet te warm voor Zahra en de kittens lagen heerlijk rustig in de bench. Doordat de andere poezen het meest buiten, dan binnen waren, had Zahra niet teveel prikkels en kon ze regelmatig lekker bij haar kinderen slapen.

Ze groeien mooi. En ondanks dat ze maar met z’n tweeën zijn, hebben ze regelmatig toch ruzie om de beste tepel. Of het katertje ligt helemaal voor Zahra langs, zodat het poesje ( Vera ) er over heen moet klimmen om te kunnen drinken.

Het lijkt alsof ze zich meer van hun omgeving bewust zijn. Ze kijken onze kant soms op, alsof ze alles al volgen.

Foto hierboven:

Katertje ligt voor en Vera erachter

 

De kittens zijn geboren!

 

En het zijn er minder dan we hadden gedacht en zwaarder!

Zahra heeft zaterdagavond 29 juni haar eerste kitten gekregen, een poesje. Zij was al vrij zwaar, 100 gram. Zahra had nog weeën, ging later toch wat eten, zat en lag weer en ging nog weer later rustig slapen. Ik denk dat zij meer slaap heeft gehad dan ik. ‘s Morgens toch maar de dierenarts gebeld. Er was nog een kitten te voelen, maar geen beweging. Dat was schrikken.

Bij de dierenarts heeft zij een keizersnee gehad en is direct gesteriliseerd. Dit was al de bedoeling, maar dan nadat de kittens 13 weken zouden zijn.     Ik mocht bij de bevalling aanwezig zijn en kon zo het katertje ( blauw bandje )schoon wrijven en later alvast bij zijn zusje leggen. Thuis bleek hij 119 gram te zijn! Behoorlijk groot. Het geluk was dat hij nog vrij hoog in de baarmoeder zat. Zahra heeft tot aan het eind van de middag geen behoefte aan haar kittens gehad en deed steeds pogingen om weer goed te kunnen lopen. Ik heb een paar voedingen van haar overgenomen en vanaf 18.30 uur heeft ze zelf alles weer overgenomen.

Ze groeien heel goed en Zahra is er zeer gelukkig mee. Hun oogjes beginnen langzaam open te gaan.

De kittens zijn gereserveerd. Het poesje blijft bij ons wonen. Jammer genoeg moesten we mensen teleurstellen, maar de natuur is niet te voorspellen.